اسفندیار

گفتم شبی به مهدی اذن نگاه خواهم ... گفتا که من هم از تو ترک گناه خواهم ...

گفتم شبی به مهدی اذن نگاه خواهم ... گفتا که من هم از تو ترک گناه خواهم ...

اسفندیار

در این وبلاگ مطالب مختلف ارائه میگردد
تصویر فوق نمایی از روستای اسفندیار از توابع شهرستان طبس میباشد... .

بایگانی
آخرین مطالب

و کذا لو باع ما یملک مبنیا للمجهول- و ما لا یملک کالعبد مع الحر و الخنزیر مع الشاة فإنه یصح فی المملوک بنسبة قیمته إلى مجموع القیمتین من الثمن- و یقوم الحر لو کان عبدا على ما هو علیه من الأوصاف و الکیفیات- و الخنزیر عند مستحلیه- إما بإخبار جماعة منهم کثیرة یؤمن اجتماعهم على الکذب و یحصل بقولهم العلم أو الظن المتاخم له أو بإخبار عدلین مسلمین یطلعان على حاله عندهم لا منهم مطلقا لاشتراط عدالة المقوم هذا مع جهل المشتری بالحال لیتم قصده إلى شرائهما- و یعتبر العلم بثمن المجموع لا الأفراد فیوزع حیث لا یتم له- أما مع علمه بفساد البیع فیشکل صحته لإفضائه إلى الجهل بثمن المبیع حال البیع لأنه فی قوة بعتک العبد بما یخصه من الألف إذا وزعت علیه و على شی‌ء آخر لا یعلم مقداره الآن أما مع جهله‌

فقصده إلى شراء المجموع و معرفة مقدار ثمنه کاف و إن لم یعلم مقدار ما یخص کل و یمکن جریان الإشکال فی البائع مع علمه بذلک (اى بالحال.) و لا بعد فی بطلانه (بیع.) من طرف أحدهما (و هو البایع العالم.) دون الآخر (و هو المشترى الجاهل.) هذا إذا لم یکن المشتری قد دفع الثمن أو کانت عینه باقیة أو کان جاهلا و إلا جاء فیه مع علمه بالفساد ما تقدم فی الفضولی بالنسبة إلى الرجوع بالثمن‌

و کما یصح العقد من المالک یصح من القائم مقامه و هم أی القائم جمعه باعتبار معنى الموصول و یجوز توحیده نظرا إلى لفظه- ستة الأب و الجد له و إن علا- و الوصی من أحدهما على الطفل و المجنون الأصلی و من طرأ جنونه قبل البلوغ- و الوکیل عن المالک و من له الولایة حیث یجوز له التوکیل- و الحاکم الشرعی حیث تفقد الأربعة- و أمینه و هو منصوبه لذلک أو ما هو أعم منه- و بحکم الحاکم المقاص و هو من یکون له على غیره مال فیجحده أو لا یدفعه إلیه مع وجوبه فله الاستقلال بأخذه من ماله قهرا من جنس حقه إن وجده و إلا فمن غیره بالقیمة مخیرا بین بیعه من غیره و من نفسه- و لا یشترط إذن الحاکم و إن أمکن لوجوده و وجود البینة المقبولة عنده فی الأشهر و لو تعذر الأخذ إلا بزیادة جاز فتکون فی یده أمانة فی قول إلى أن یتمکن من ردها فیجب على الفور و لو توقف أخذ الحق على نقب جدار أو کسر قفل جاز و لا ضمان على الظاهر- و یعتبر فی المأخوذ کونه زائدا على المستثنى فی قضاء الدین و لو تلف من المأخوذ شی‌ء قبل تملکه ففی ضمانه قولان و یکفی فی التملک النیة- سواء کان بالقیمة أم بالمثل و فی جواز المقاصة من الودیعة قولان- و المروی العدم و حمل على الکراهة و فی جواز مقاصة الغائب من غیر مطالبته وجهان أجودهما العدم إلا مع طولها بحیث یؤدی إلى الضرر و لو أمکن الرجوع هنا إلى الحاکم فالأقوى توقفه علیه- و یجوز للجمیع أی جمیع من له الولایة ممن تقدم- تولی  طرفی العقد بأن یبیع من نفسه و ممن له الولایة علیه- إلا الوکیل و المقاص فلا یجوز تولیهما طرفیه بل یبیعان من الغیر- و الأقوى کونهما کغیرهما و هو اختیاره فی الدروس لعموم الأدلة- و عدم وجود ما یصلح للتخصیص- و لو استأذن الوکیل جاز لانتفاء المانع حینئذ‌

و یشترط کون المشتری مسلما إذا ابتاع مصحفا أو مسلما لما فی ملکه للأول من الإهانة و للثانی من الإذلال و إثبات السبیل له علیه و لَنْ یَجْعَلَ اللّٰهُ لِلْکٰافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا و قیل یصح و یؤمر بإزالة ملکه و فی حکم المسلم ولده الصغیر و المجنون و مسبیة المنفرد به إن ألحقناه (اى المسبىّ.) به (اى بالسابى.) فیه (اى فى الاسلام.) و لقیط یحکم بإسلامه ظاهرا- إلا فیمن ینعتق علیه فلا منع لانتفاء السبیل بالعتق علیه- و فی حکمه مشروط العتق علیه فی البیع و من أقر بحریته و هو فی ید غیره- و ضابطه جواز شرائه حیث یتعقبه العتق قهرا و فی حکم البیع تملکه له اختیارا کالهبة لا بغیره کالإرث و إسلام عبده بل یجبر على بیعه من مسلم على الفور مع الإمکان و إلا حیل بینهما بوضعه على ید مسلم إلى أن یوجد راغب و فی حکم بیعه منه إجارته له الواقعة على عینه لا على ذمته- کما‌ لو استدان منه و فی حکم المصحف أبعاضه و فی إلحاق  ما یوجد منه فی کتاب غیره شاهدا أو نحوه نظر- من الجزئیة و عدم صدق الاسم و فی إلحاق کتب الحدیث النبویة به وجه‌

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ آبان ۹۵ ، ۱۸:۰۵
ابراهیم خندان
چیزهایی که  بر اساس روایات رعایت آنها باعث تحکیم خانواده میشود

آنچه زنان لازم است مراعات کنند

1-توجه به زیبایی و آراستگی و جذابیت در مقابل شوهر

2-همیاری و همکاری با شوهر برای رسیدن به موفقیت دنیوی و اخروی

3- مدیریت اقتصادی صحیح و میانه روی در مخارج منزل

4-پخت و پز خوب

5-پیشدستی در از بین بردن تنش و اختلافات

 6- نگهداری اسرار همسر

7-خیانت نکردن

8-پرهیز از خود آرایی برای غیر شوهر

9-تکبر در مقابل مردان نامحرم و فروتنی در مقابل شوهر و تمکین و حرف شنوی از شوهر

10پرهیز از تندی و بدزبانی و داد کشیدن

11-پرهیز از تجسس و عیبجویی در احوالات شوهر

12- پرهیز از کم و کوچک جلوه دادن کارها و خدمات شوهر

13-ساده و آسان زندگی کردن

 

آنچه مردان لازم است توجه و مراعات کنند

 1-پایبندی به دستورات دینی و ترک محرمات مثل شرابخواری و (که مواد مخدر صنعتی را هم امروزه میتوان در این دسته قرار داد)

2-داشتن اخلاق خوب و برخورد کریمانه با همسر

3-تامین نیازهای مالی و عاطفی همسر

4-تحقیر نکردن همسر

5-بیان خوبیهای همسر در بین اطرافیان و پوشاندن عیبهایش

6-پرهیز از غیرت نابجا و بددلی

7-توجه به ظاهر ونظافت و لباس ؛حتی لازم به سلیقه خانمش توجه کند مشروط به اینکه مخالف دین نباشد

8-در خورد و خوراک بر اساس میل اهل و عیالش عمل کند

9-ملاحظه حال همسر در مسائل جنسی

10-چشم پوشی و مدارا در اشتباهاتی که قابل چشم پوشی هستند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ تیر ۹۵ ، ۱۶:۰۵
ابراهیم خندان

 

 

                الإمام الباقر علیه السلام : قالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله : إنَّ اللّه َ عز و جل یُبغِضُ أو یَلعَنُ کُلَّ ذَوّاقٍ مِنَ الرِّجالِ ، وکُلَّ ذَوّاقَةٍ مِنَ النِّساءِ . الکافی (ط - الإسلامیة)، ج‌6، ص: 54

امام باقر علیه السلام : پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود : «خداوند عز و جل هر مردى را که زود ازدواج مى کند و زود طلاق مى دهد ، و هر زنى را که زود ازدواج مى کند و زود طلاق مى گیرد ، دشمن مى دارد» یا «لعنت مى کند» .

امام صادق از قول پدرش امام باقر علیهماالسلام نقل فرمود:« إن الله عز وجل یبغض کل مطلاق وذواق»؛خداوند کسی را که فراوان دست به طلاق می‏زند و هر بار به دنبال تنوعی در ذایقه جنسی خود می‏باشد، دشمن می دارد

وسائل الشیعة، ج22،ص8..

از امام صادق علیه السلام نقل شده است:« تزوجوا ولا تطلقوا فإن الله لا یحب الذواقین والذواقات»؛همسر انتخاب کنید و از طلاق بپرهیزید، زیرا خداوند مردان و زنانی را که هر بار با نکاح و طلاقی تازه، تغییر ذایقه جنسی می‏دهند دوست نمی‏دارد.

وسائل الشیعة، ج22،ص9.

 

- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى عَنْ حُسَیْنِ بْنِ مُخْتَارٍ عَنِ الْوَلِیدِ بْنِ صـَبـِیـحٍ عـَنْ أَبـِی عـَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ صَحِبْتُهُ بَیْنَ مَکَّةَ وَ الْمَدِینَةِ فَجَاءَ سَائِلٌ فَأَمَرَ أَنْ یُعْطَى ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَأَمَرَ أَنْ یُعْطَى ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَأَمَرَ أَنْ یُعْطَى ثُمَّ جَاءَ الرَّابِعُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع یُشْبِعُکَ اللَّهُ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَیْنَا فَقَالَ أَمَا إِنَّ عِنْدَنَا مَا نُعْطِیهِ وَ لَکِنْ أَخْشَى أَنْ نـَکـُونَ کـَأَحَدِ الثَّلَاثَةِ الَّذِینَ لَا یُسْتَجَابُ لَهُمْ دَعْوَةٌ رَجُلٌ أَعْطَاهُ اللَّهُ مَالًا فَأَنْفَقَهُ فِی غـَیـْرِ حـَقِّهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فَلَا یُسْتَجَابُ لَهُ وَ رَجُلٌ یَدْعُو عَلَى امْرَأَتِهِ أَنْ یُرِیحَهُ مـِنـْهـَا وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَمْرَهَا إِلَیْهِ وَ رَجُلٌ یَدْعُو عَلَى جَارِهِ وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ السَّبِیلَ إِلَى أَنْ یَتَحَوَّلَ عَنْ جِوَارِهِ وَ یَبِیعَ دَارَهُ

اصول کافى جلد 4 صفحه : 274 روایة :

ترجمه :

1ـ ولید بن صبیح گوید: میان راه مکه و مدینه همراه حضرت صادق (ع ) بودم پس سائلى آمـد (و چـیـزى درخـواسـت کـرد حـضـرت دسـتـور داد بـاو چـیـزى بـدهـنـد، سـائل دیـگرى آمد آنحضرت دستور دادند چیزى باو نیز داده شود، سپس دیگرى آمد دستور فـرمـود بـاو هـم داده شـود، تـا ایـنـکـه سـائل چهار مى آمد حضرت صادق (ع ) فرمود: خدا سـیرت کند (و براى او دستورى نفرمود) سپس رو بما کرد و فرمود: آگاه باشید هر آینه نزد ما هست چیزى که باو بدهیم ولى مى ترسیم مانند یکى از آن سه کس شویم که دعایشان مستجاب نشود: (یکى ) آن مردى است که خداوند مالى بـاو بـدهـد و آنـرا در غـیـر مورد شایسته اش خرج کند، سپس بگوید: خدا یا بمن بده (که چـنـیـن کـسى ) دعایش مستجاب نشود، و (دیگر) مردى که درباره زن خود دعا کند که خدا خود دعـا کـنـد کـه خـدا او را از آن زن راحـت کـنـد بـا ایـنـکـه خـداى عـزوجـل کـار طـلاق آن زن را بـاو واگـذار کـرده (و مى تواند او را طلاق دهد و بدین وسیله راحـت شـود)، (سـوم ) مـردى کـه بـر هـمـسـایـه خود نفرین کند (و از همسایه آزادى او بخدا شـکـایـت کـنـد) با اینکه خداى عزوجل براى او راهى قرار داده ، و آن اینست که خانه خود را بفروشد و از همسایگى او بجاى دیگر رود.


عنه علیه السلام ـ مِمّا کَتَبَ إلى محمّدِ بنِ سِنانٍ فیعِلَّةِ الطلاقِ ثلاثا ـ : وعِلَّةُ الطلاقِ ثلاثا لِمافیهِ مِن المُهلَةِ فیما بینَ الواحِدَةِ إلى الثلاثِ؛ لرَغبَةٍ تَحدُثُ أو سُکونِ غَضَبٍ إن کانَ، ولِیَکُونَ ذلکَ تَخویفا وتَأدیبا للنِّساءِ وزَجِرا لهُنَّ عن مَعصیَةِ أزواجِهِنَّ فَاستَحَقَّتِ المرأةُ الفُرقَةَ والمُبایَنَةَ لدُخُولِها فیما لا یَنبَغی مِن مَعصیَةِ زَوجِها، وعِلَّةُ تَحریمِ المرأةِ بعدَ تِسعِ تَطلیقاتٍ فلا تَحِلُّ لَهُ أبدا عُقوبَةً؛ لئلّا یُتَلاعَبَ بِالطلاقِ، ولا تُستَضعَفَ المرأةُ، ولِیَکُونَ ناظِرا فی اُمورِهِ مُتَیَقِّظا مُعتَبِرا، ولِیَکونَ یائسا لَها مِن الاجتِماعِ بعدَ تِسعِ تَطلِیقاتٍ . حدیث

امام رضا علیه السلام ـ به محمّد بن سنان درباره علت سه بار طلاق ـ نوشت : علت مقرر شدن سه بار طلاق این است که از طلاق اوّل تا سوم فرصتى است براى آن که میل و رغبتى به از سر گرفتن زندگى زناشویى پیش آید یا اگر عصبانیت و خشمى در کار بوده فروکش کند و نیز براى آن که زنان ترسان و متنبّه شوند و از نافرمانى شوهرانشان باز ایستند ؛ زیرا زن از این رو مستحق جدایى و طلاق شده است که مرتکب عمل ناشایستِ نافرمانى از شوهرش گردیده است . علت حرمت ابدى زن بر مرد بعد از نُه طلاق این است که مرد، طلاق را بازیچه قرار ندهد و به زن زورگویى نکند و در کارهاى خود با چشم باز عبرت آموز بنگرد و بداند که بعد از نُه طلاق از زندگى کردن با او براى همیشه محروم خواهد شد .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ تیر ۹۵ ، ۲۱:۵۰
ابراهیم خندان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِیقَ الطَّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِیَةِ وَ صِدْقَ النِّیَّةِ وَ عِرْفَانَ الْحُرْمَةِ وَ أَکْرِمْنَا بِالهُدَى وَ الاسْتِقَامَةِ وَ سَدِّدْ أَلْسِنَتَنَا بِالصَّوَابِ وَ الْحِکْمَةِ وَ امْلَأْ قُلُوبَنَا بِالْعِلْمِ وَ الْمَعْرِفَةِ وَ طَهِّرْ بُطُونَنَا مِنَ الْحَرَامِ وَ الشُّبْهَةِ وَ اکْفُفْ أَیْدِیَنَا عَنِ الظُّلْمِ وَ السِّرْقَةِ وَ اغْضُضْ أَبْصَارَنَا عَنِ الْفُجُورِ وَ الْخِیَانَةِ وَ اسْدُدْ أَسْمَاعَنَا عَنِ اللَّغْوِ وَ الْغِیبَةِ وَ تَفَضَّلْ عَلَى عُلَمَائِنَا بِالزُّهْدِ وَ النَّصِیحَةِ وَ عَلَى الْمُتَعَلِّمِینَ بِالْجُهْدِ وَ الرَّغْبَةِ وَ عَلَى الْمُسْتَمِعِینَ بِالاتِّبَاعِ وَ الْمَوْعِظَةِ وَ عَلَى مَرْضَى الْمُسْلِمِینَ بِالشِّفَاءِ وَ الرَّاحَةِ وَ عَلَى مَوْتَاهُمْ بِالرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ،

خدایا، توفیق فرمان برى، و دورى از نافرمانى، و درستى نهاد و شناخت واجبات را روزى ما بدار و ما را به هدایت و پایدارى گرامى دار، و زبانمان را به راستگویى و حکمت استوار ساز، و دل هایمان را از دانش و بینش پر کن، و شکم هایمان را از حرام و شبهه پاک فرما، و دستانمان را از ستم و دردى بازدار و دیدگانما را از ناپاکى و خیانت فرو بند، و گوش هایمان را از شنیدن بیهوده و غیبت ببند، و و بر دانشمندان مان زهد و خیرخواهى و بر دانش آموزان تلاش و شوق، و بر شنوندگان پیروى و پندآموزى، و بر بیماران شفا و آرامش، و بر مردگان مهر و رحمت،

وَ عَلَى مَشَایِخِنَا بِالْوَقَارِ وَ السَّکِینَةِ وَ عَلَى الشَّبَابِ بِالْإِنَابَةِ وَ التَّوْبَةِ وَ عَلَى النِّسَاءِ بِالْحَیَاءِ وَ الْعِفَّةِ وَ عَلَى الْأَغْنِیَاءِ بِالتَّوَاضُعِ وَ السَّعَةِ وَ عَلَى الْفُقَرَاءِ بِالصَّبْرِ وَ الْقَنَاعَةِ وَ عَلَى الْغُزَاةِ بِالنَّصْرِ وَ الْغَلَبَةِ وَ عَلَى الْأُسَرَاءِ بِالْخَلاصِ وَ الرَّاحَةِ وَ عَلَى الْأُمَرَاءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَةِ وَ عَلَى الرَّعِیَّةِ بِالْإِنْصَافِ وَ حُسْنِ السِّیرَةِ وَ بَارِکْ لِلْحُجَّاجِ وَ الزُّوَّارِ فِی الزَّادِ وَ النَّفَقَةِ وَ اقْضِ مَا أَوْجَبْتَ عَلَیْهِمْ مِنَ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ بِفَضْلِکَ وَ رَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

و بر پیران متانت و آرامش، و بر جوانان بازگشت و توبه و بر زنان حیا و پاکدامنى و بر ثروتمندان فروتنى و گشادگى، و بر تنگدستان شکیبایی و قناعت، و بر جنگجویان نصر و پیروزى، و بر اسیران آزادى و راحتى، و بر حاکمان دادگسترى و دلسوزى، و بر زیردستان انصاف و خوش رفتارى تفضّل فرما، و حاجیان و زیارت کنندگان را در زاد و خرجى برکت ده، و آنچه را بر ایشان از حج و عمره واجب کردى توفیق اتمام عنایت کن به فضل و رحمتت اى مهربان ترین مهربانان.

شرح

اللّهُمَّ ارزُقنا تُوفیقَ الطاعَة «خدایا توفیق اطاعت و بندگی را روزی ما کن »

منظور از توفیق این است که کارهای انسان، موافق فرمان خدا و بر وفق مراد و هماهنگ با اهداف، آسان گردد و اسباب کار به راحتی فراهم شود. که این آسان‌سازی گاهی درونی است که شرایط روحی را برای پیروزی فراهم می‌سازد و گاهی بیرونی است که شرایط را در محیط خارج آماده کرده و زمینة موفقیت را مهیا می‌کند.

در معنای توفیق کلام دیگری از امام صادق علیه السلام می‌تواند ره‌آورد روشنی در فهم این کلمة مهم باشد.«هرگاه بنده‌ای فرمان خدا را به جای آورد، کار او موافق و هماهنگ با فرمان خداست و چنین بنده‌ای، به عنوان بنده موفق نامیده می‌شود. و هرگاه بنده‌ای اراده گناه کند، ولی یاری خداوند،‌ بین او و گناه جدایی بیندازد، توفیق الهی نصیب این بنده شده است. اما اگر خداوند بین او و گناه،‌ مانع نشود، «نشانه آن است که او را به خودش واگذار کرده و از توفیق محروم ساخته است.»واضح است که خداوند حکیم است و با حکمت و علمی که به اعمال گذشته افراد دارد توفیق یا عدم توفیق را نصیب می‌سازد.

عوامل کسب توفیق:

1) درخواست از خدای متعال2)سلامتی روح و جسم3)محیط سالم4)غذای پاک5)همنشین شایسته6)توکل به خدا

7)صبر و حوصله8)برقرار نمودن رابطه تنگاتنگ با خالق9) مهربانی و رحم داشتن نسبت به همگان حتی حیوانات

10) درود فرستادن بر محمد آل او11) یاد خدا و اهل‌بیت علیهم السلام12) حمد و شکر بر توفیق داده شده که باعث دوام نعمت توفیق می‌گردد.

و بُعدَ المَعصِیَة  «و دوری از گناه را به ما روزی کن »

گفتنی است گناهان، هر چند به کوچک و بزرگ (صغیره و کبیره) قسمت شده اند، هر نافرمانی خدای متعالی گناهی بزرگ است

حال این معصیت یا نسبت به خداست،یا نسبت به رسول و ائمه اطهار است،و یا نسبت به والدین است که حق بزرگی و گردن انسان دارند

و صِدقَ النِّیَة   «و صداقت در نیت را به ما روزی کن »

صدق نیت یعنی اصلاح انگیزة اعمال (نیت) و خلوص هر چه بیشتر از هر شائبه شرک و ریا در جمیع مراتبش، به گونه ای که چیزی جز اطاعت امر الهی و انجام دادن آنچه موجب رضای حق است در نیّت انسان سهم نداشته باشد.

 و عِرفانَ الحُرمَة   «و شناختن آنچه حرمتش لازم  است روزیمان کن »

 ترک معاصی، شدنی نیست مگر با شناخت چیزهایی که خداوند سبحان با حکمت بالغه اش بر بندگانش حرام کرده است. و چون حرام یعنی آنچه زیر پا گذاشتن آن  روا نیست خواه آن چیز، حق باشد یا دین و یا قانون و یا ... از این رو شناختن محرمات الهی ضروری است

به هوش باشیم که دشمن مکار، گام‌های تزویرش را برای حرمت‌شکنی‌ها برداشته است و به دنبال حتک حرمت نقشه‌ای بلند بالا را طراحی نموده است. از کاریکاتور‌هایی شخصیت‌های مذهبی گرفته تا سرودن ترانه هایی که به نحوی اشاره به شکستن حرمت‌ها دارد.

و أکرِمنا بِالهُدی وَ إستِقامَة  « وما را به راهنمایی و پایداری گرامی دار »

«هدایت» کلید اول کرامت: آن‌چه مایه کرامت جان آدمی است، هدایت یافتن به نور دین الهی و حفظ تقوا است. بر انسان لازم است که با تلاش علمی و جهد علمی، زمینه افاضه هدایت خاص را در خویش پرورش دهد و فضای قلبش را بر تراوش نور هدایت آماده کند.

«استقامت در هدایت» کلید دوم کرامت: بسا افرادی که از هدایت الهی بهره‌مندند؛ اما پس از اندک زمانی با غفلت و روی آوردن به هوس‌های باطل به جاده ضلالت افتاده نور هدایت را از دست می‌دهند. انسان  برای تداوم هدایتش، نیازمند استقامت است تا مشمول هدایت‌های برتر از محصول استقامت است شود. «به یقین کسانی که گفتند: پروردگار ما خداوند یگانه است سپس استقامت ورزید، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که نترسید و غمگین مباشید و بشارت باد به شما به آن بهستی که به شما وعده داده شده است»

وَسَدِّدْ اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَالْحِکْمَةِ« و زبان ما را در درست‌گویی و گفتار حکیمانه استوار ساز »

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یُعَذِّبُ اللَّهُ اللِّسَانَ بِعَذَابٍ لَا یُعَذِّبُ بِهِ شَیْئاً مِنَ الْجَوَارِحِ فَیَقُولُ أَیْ رَبِّ عَذَّبْتَنِی بِعَذَابٍ لَمْ تُعَذِّبْ بِهِ شَیْئاً فَیُقَالُ لَهُ خَرَجَتْ مِنْکَ کَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا فَسُفِکَ بِهَا الدَّمُ الْحَرَامُ وَ انْتُهِبَ بِهَا الْمَالُ الْحَرَامُ وَ انْتُهِکَ بِهَا الْفَرْجُ الْحَرَامُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَأُعَذِّبَنَّکَ بِعَذَابٍ لَا أُعَذِّبُ بِهِ شَیْئاً مِنْ جَوَارِحِک‏  خداوند! زبان را عذابى دهد که هیچ یک از اعضاى دیگر را چنان عذابى ندهد. زبان گوید: اى پروردگار! مرا عذابى دادى که هیچ چیز را چنان عذاب ندادى! در پاسخش گفته شود: سخنى از تو بیرون آمد و به شرق و غرب زمین رسید و به واسطه آن خونى بناحقّ ریخته شد و مالى به غارت رفت و ناموسى هتک شد.

وَامْلاَْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ« و دل ما را از دانش و معرفت سرشار کن»

سَمِعْتُ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ یَقُولُ أَیُّهَا النَّاسُ اعْلَمُوا أَنَّ کَمَالَ الدِّینِ طَلَبُ الْعِلْمِ وَ الْعَمَلُ بِهِ أَلَا وَ إِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ أَوْجَبُ عَلَیْکُمْ مِنْ طَلَبِ الْمَالِ إِنَّ الْمَالَ مَقْسُومٌ مَضْمُونٌ لَکُمْ قَدْ قَسَمَهُ عَادِلٌ بَیْنَکُمْ وَ ضَمِنَهُ وَ سَیَفِی لَکُمْ وَ الْعِلْمُ مَخْزُونٌ عِنْدَ أَهْلِهِ وَ قَدْ أُمِرْتُمْ بِطَلَبِهِ مِنْ أَهْلِهِ فَاطْلُبُوهُ  امیر المؤمنین (ع) میفرمود: اى مردم بدانید کمال دین طلب علم و عمل بدانست، بدانید که طلب علم بر شما از طلب مال لازم‏تر است زیرا مال براى شما قسمت و تضمین شده. عادلى (که خداست) آن را بین شما قسمت کرده و تضمین نموده و بشما میرساند ولى علم نزد أهلش نگهداشته شده و شما مأمورید که آن را از اهلش طلب کنید، پس آن را بخواهید.

تعلیم و تعلم و تلاش در جهت کسب علم حصولی و نیز تهذیب دل برای ادراک حقایق با علم حضوری، وظیفه هر مسلمان  شمرده شده است.

معرفت ابعاد مختلفی دارد؛ در بعد انسان شناسی، امام شناسی، پیغمبر شناسی، و خداشناسی و لکن تمام معارف وابسته به شناخت امام می­باشد که در دعای معروفی که امام صادق (ع) به زراره فرمود این مورد به زیبایی دیده می­شود:

ٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ: «إِنَّ لِلْغُلَامِ غَیْبَةً قَبْلَ أَنْ یَقُومَ قَالَ قُلْتُ وَ لِمَ قَالَ یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَى بَطْنِهِ ثُمَّ قَالَ یَا زُرَارَةُ وَ هُوَ الْمُنْتَظَرُ وَ هُوَ الَّذِی یُشَکُّ فِی وِلَادَتِهِ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ مَاتَ أَبُوهُ بِلَا خَلَفٍ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ حَمْلٌ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ إِنَّهُ وُلِدَ قَبْلَ مَوْتِ أَبِیهِ بِسَنَتَیْنِ وَ هُوَ الْمُنْتَظَرُ غَیْرَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ أَنْ یَمْتَحِنَ الشِّیعَةَ فَعِنْدَ ذَلِکَ یَرْتَابُ الْمُبْطِلُونَ یَا زُرَارَةُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنْ أَدْرَکْتُ ذَلِکَ الزَّمَانَ أَیَّ شَیْ‏ءٍ أَعْمَلُ قَالَ یَا زُرَارَةُ إِذَا أَدْرَکْتَ هَذَا الزَّمَانَ فَادْعُ بِهَذَا الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِیَّکَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی‏»

زراره رحمه الله در ضمن حدیثی از امام صادق (علیه السلام) شنیده است زمانی می آید که خداوند قلوب شیعیان را در زمان غیبت «قائم» امتحان می کند.زراره می گوید اگر آن زمان را درک کردم چه کار کنم؟ حضرت فرمودند: یا زراره هرگاه آن زمان را درک کردی اینچنین دعا کن: پروردگارا! خود را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی، نمیتوانم پیغمبرت را بشناسم. پروردگارا! پیغمبرت را به من بشناسان که اگر پیغمبرت را به من نشناسانی، نمیتوانم حجت تو را بشناسم. پروردگارا! حجت خود را به من بشناسان، که اگر حجت خود را به من نشناسانی، دین خود را از دست میدهم، و گمراه خواهم شد".

 طَهِّرْ بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَالشُّبْهَةِ«و درون ما را از حرام و مال شبهه‌ناک پاکیزه گردان»

آنچه بر زبان می­گذرد متاثر از چیزی است که در قلب می­گذرد، و قلب نیز متاثر ازلقمه هایی است که در شکم وارد میشود

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ خرداد ۹۵ ، ۲۱:۱۳
ابراهیم خندان